Milieu

Deze maand: klimaatambassadeur Serge de Gheldere in ‘milieuDirect’

Cover -14002“Als je kijkt naar wat mensen uitgeven aan fossiele brandstoffen om zich te verplaatsen en hun woning te verwarmen, en je berekent hoeveel je dat zou verminderen mocht iedereen een lage-energiewoning hebben, dan besef je dat veel rijkdom letterlijk in de lucht verdwijnt.”

Dat zegt Serge de Gheldere, de Belgische ‘klimaatambassadeur van Al Gore’, in de laatste editie van “milieuDirect”, het vakblad voor milieuprofessionals. Koen Vandepopuliere had een uitgebreid onderhoud met deze expert in de klimaatverandering, oprichter en zaakvoerder van ‘Futureproofed’, over nieuwe strategieën en businessmodellen voor een duurzame economie, de kansen van de klimaatcrisis, en de noodzakelijke revolutie om ons van de koolstofeconomie te bevrijden. Enkele fragmenten.

Duurzaam investeren. Serge de Gheldere: “Hoe vind je het kapitaal om de initiële investering te doen? Veel Deense steden, Berlijn, en intussen ook diverse Vlaamse gemeenten zoals Leuven, vonden een oplossing. Via 'Energy Service COmpanies' (‘esco's’) financieren ze de energierenovatiewerken door te kijken naar de energie die bespaard zal worden.Degheldere Dat werkt zo: je stelt een soort fonds op dat wordt gebruikt om een huis volledig te isoleren. Van het jaarlijkse bedrag dat de mensen in dat huis besparen gaat het grootste deel naar het fonds om die investering terug te betalen. Die mensen zullen dus niet de volledige isolatiekost moeten betalen, maar ze zullen ook niet reeds vanaf jaar één de volledige opbrengst van de energiebesparing hebben. Zodra de werken terugbetaald zijn, heeft het fonds zijn kapitaal teruggewonnen en kunnen ze naar de volgende klant om daar hetzelfde te doen. In Berlijn hebben ze twee van zulke fondsen met een initieel bedrag van 100 miljoen euro, en pakken ze nu wijk per wijk aan. De overheid stelt er zich borg voor het geval één van die mensen niet kan terugbetalen. Daardoor verandert het risicoprofiel van dat fonds en stappen ook andere investeerders in zoals pensioenfondsen, en zo groeit de geldmassa en kunnen ze meer wijken aanpakken.”

Het einde van de beschaving zoals we die kennen. “Voorlopig is de kans niet groot dat die volgende industriële revolutie er komt, gezien de traagheid waarmee de mensen reageren. En het slechte nieuws is: als die revolutie er niet komt – en ik overdrijf niet - is dat waarschijnlijk het einde van de beschaving zoals we die nu kennen. Niet onmiddellijk, niet binnen tien of twintig jaar. Maar als je kijkt naar wat duizenden wetenschappers ter wereld al sinds tientallen jaren zeggen en herhalen en bevestigen met meer en meer zekerheid? Als we CO2 blijven uitstoten en blijven leunen op fossiele brandstoffen? Dan zetten we iets in gang dat zichzelf versterkt. Als we dan binnen tien of twintig jaar plots gaan beslissen dat we het toch gaan aanpakken, is het spel al gespeeld.”

De stok en de wortel. “Politici moeten durven zeggen: 'It's the right thing to do'. Strenge wetten, isolatie van bestaande gebouwen, enzovoort. Ze zijn daar bang voor omdat ze denken dat ze afgestraft zullen worden bij de verkiezingen. Maar als ze dat goed doen, komen ze eruit als de helden, denk ik: minder fijn stof, minder astma, lagere energiefacturen... Daarnaast heb je de wortel nodig. Dat zijn voorbeelden zoals Nike, Umicore, Interface, Exki... En dan kan een kritische massa ontstaan die plots zegt: welk idioot idee is het eigenlijk om volledig op die fossiele brandstoffen te berusten en al onze rijkdom naar het Midden-Oosten, Rusland en consoorten te versassen?”

Uit ‘milieuDirect’, Kluwer, april 2014.

Gepubliceerd op 18-04-2014

  118