Veiligheid

Bijna 1 op de 5 Belgen is werkverslaafd

Uit onderzoek van Securex blijkt dat bijna één op vijf Belgen (17%) verslaafd is aan zijn werk. Dit zijn de 'workaholics'. Zowel de workaholics zelf als hun werkgevers ervaren erg veel nadelen van hun hoge werkritme en hun dwang om te werken. De impact van werkverslaving laat zich zowel thuis als op het werk voelen. Twee derde van de workaholics (66%) merkt op dat dit een zware tol eist op gezondheidsvlak. Ze ervaren bovendien heel wat meer stress, wat de kans op een burn-out verhoogt.
Types van werknemers
WerktZeer hardNiet zeer hard
DwangmatigWorkaholicsDwangmatige werkers
Niet dwangmatigHarde werkersGewone werkers
 

Securex onderscheidt 4 types van werknemers:
  • 61% van de Belgische werknemers werkt niet dwangmatig noch hard, en zijn dus ‘gewone’ werkers.
  • 11% van de Belgische werknemers werkt dwangmatig, maar niet hard.
  • 12% behoort tot de groep die hard werkt zonder dit dwangmatig te doen.
  • Bijna één op de vijf Belgische werknemers (17%) is een workaholic. Zij werken hard en overdreven veel, maar in tegenstelling tot harde werkers doen ze dit dwangmatig. Workaholics hebben ook het gevoel dat ze ‘moeten’ werken uit plichts- of schuldgevoel. 
Werkverslaafden?
"Werkverslaafden herken je meteen", zegt Hermina Van Coillie, HR-expert bij Securex op de website van VRT NWS. "Ze zijn altijd hard aan het werk, hebben nooit tijd voor iets anders, nemen er altijd alles bij, voelen zich ook verplicht om laat door te werken en in de weekends. Maar ze lopen ook steevast rond met een frons." Bij hun vervaagt ook vaak de grens tussen ‘werk’ en ‘niet werk’ doordat ze ontspannende activiteiten kiezen die hun werk verbeteren of aanvullen. Ze voelen zich schuldig als ze vrij nemen van hun werk. Ze rapporteren ook vaak huwelijksproblemen. 

Een werkverslaving is slecht nieuws voor zowel de werknemers zelf als voor de werkgevers. Door hun constante dwang om te werken, ervaren echte workalholics ook veel stress. Dat is het geval bij meer dan 8 op de 10 werkverslaafden. Twee derde van hen zegt dat dat ook een negatieve impact heeft op hun gezondheid. Zij voelen zich minder gelukkig, minder tevreden en zijn vaak kortaf en slechtgezind tegenover hun familieleden en collega's. Bij een kwart van de workalholics is de kans om in een burn-out te belanden ook veel groter dan bij harde (niet-dwangmatige) of gewone werkers. Workaholics melden zich frequent ziek: 21 procent is drie keer per jaar of meer afwezig door ziekte of een privéongeval tegenover 13 procent bij gewone werkers.

Ook op de werkvloer zelf ervaren workaholics en dwangmatige werkers directe negatieve gevolgen. Ze gaan bijvoorbeeld minder vaak met plezier naar hun werk (63%) in vergelijking met hun collega’s die hard of gewoon werken (73%). Ze voelen zich vaker slecht in hun vel op hun werk (64% in vergelijking met 39%) en zijn minder vaak tevreden met hun jobinhoud (72% tegenover 78%) en werkomgeving (67% tegenover 76%). En een op de vijf workaholics en dwangmatige werkers is op korte termijn van plan ander werk te zoeken (tegenover 8 procent van de harde en gewone werkers).

"In tegenstelling tot wat men zou verwachten, zijn workaholics niet noodzakelijk meer gemotiveerd om te werken dan hun collega’s. Ze zijn wel anders gemotiveerd. En omdat hun motivatie uit gaat van het negatieve gevoel dat ze ‘moeten’ werken, zijn hun prestaties van mindere kwaliteit.” aldus Hermina Van Coillie.

Het is juist het dwangmatige karakter en het plichtsgevoel dat de relatie van een workaholic (en een dwangmatige werker) met zijn werk negatief maakt. Hard werken omdat werknemers hun job zinvol en leuk vinden, zonder zich daarbij gedwongen te voelen, zal net energie geven.

Het volledige rapport is terug te vinden op de website van Securex.

Gepubliceerd op 28-02-2018

  154