Veiligheid

De onderschatte ergonomische risico’s van thuiswerk

Telewerk wordt steeds populairder. Het kent dan ook veel voordelen. Zo vermijdt je ’s ochtends de lange files, beschik je over een grote flexibiliteit, etc. Toch loert er vaak een vergeten ergonomisch risico om de hoek. De werkpost op de bedrijfslocatie is normaliter voorzien van instelbare apparatuur en technische ondersteuning om de ergonomie te verhogen. Dit ontbreekt wel eens op een thuiswerkplek. Wat zijn nu eigenlijk de verplichtingen van de werkgever bij thuiswerk?

Wetgeving ‘telewerk’

In 2005 werd de collectieve arbeidsovereenkomst nr. 85 over telewerk ondertekend. Deze CAO verduidelijkt de juridische situatie van telewerk in België. Voor mensen van de federale overheid bestaat het Koninklijk Besluit Telewerken uit 2006. Telewerk kan plaatsvinden in de woning van de telewerker of in elke andere door hem gekozen plaats. Wekelijks mag men maximaal drie dagen telewerken. In 2011 werd de wetgeving verruimd tot ook het occasioneel of incidenteel telewerken. Hiermee bedoelt men de werknemers die niet op regelmatige basis toch eens thuis of buiten de bedrijfslocatie werken. Wie altijd thuis werkt, doet aan ‘thuisarbeid’. Hiervoor bestaat een aparte wetgeving.

De telewerker geniet dezelfde rechten als vergelijkbare werknemers die op de bedrijfslocatie werken. Om deze reden is het aangewezen om een schriftelijke overeenkomst op te stellen. Om rekening te houden met de bijzondere kenmerken van telewerk kunnen specifieke aanvullende collectieve en/of individuele overeenkomsten gesloten worden. De overeenkomst voorziet in een aantal bepalingen over apparatuur en pannes, met name wat de kosten betreft.

Verplichtingen van de werkgever

Een thuiswerkplek moet in principe in orde zijn met de wetgeving rond beeldschermwerk. Dit wordt geregeld door het KB van 27 augustus 1993 betreffende het werken met beeldschermapparatuur. Het Koninklijk Besluit legt vast dat de werkgever een aantal verplichtingen heeft. Zo worden een aantal minimumvoorschriften met betrekking tot de apparatuur, de omgeving en de software opgenomen.

Het is dan ook aan de werkgever om de gepaste apparatuur te voorzien zoals een computer of laptop, een bureautafel, internet, etc. Het inrichten van een ergonomische werkplek kost zo’n €2000 tot €3500. Wanneer de werknemer hier zelf voor zorgt, kan hij een onkostenvergoeding krijgen. Dit legt men vast in de schriftelijke overeenkomst. Bij afwezigheid hiervan is dit maximaal 10% van het bruto maandloon. Kosten als gevolg van beschadiging of verlies van de apparatuur en gegevens bij de uitvoering van het telewerk zijn tevens voor de rekening van de werkgever.  

Ergonomische risico’s 

De norm ‘NBN EN 1335 Kantoormeubelen – Kantoorstoelen’  legt de minimumvoorwaarden vast voor een goede bureaustoel. Dit is een handige richtlijn voor de preventieadviseur of de werkgever om de huidige bureaustoelen te beoordelen.

In de praktijk is het meubilair thuis ergonomisch minder goed dan op het werk. De werkgever stelt zelden meubilair ter beschikking dat aan de normen voldoet om thuis te werken. Zelfs wanneer de werkgever dit wel doet, kiest de thuiswerker vaak voor het werken aan de keukentafel of in de zetel. Mogelijke gevolgen hiervan zijn muisarmen, ontstoken schouders, nekklachten, etc.

Als preventieadviseur en werkgever is het belangrijk om aandacht aan de thuiswerkplek te schenken. Zo kan je gezondheidsklachten bij je personeel voorkomen. Zowel de werkgever als de werknemer moet beseffen dat betere en meer ergonomische werkplekken altijd zullen leiden tot productievere mensen. Wat op zijn beurt het bedrijf alleen maar ten goede komt.

Handige tip! 

Stel een checklist op en vraag aan de werknemers om deze te gebruiken om hun thuiswerkplek te beoordelen. Op die manier kan je nagaan of de werkplek voldoet aan de ergonomische eisen. Je kan eventueel ook vragen om een foto van de werkplek te maken.

Meer info op senTRAL:
Telewerken
Thuiswerk: vragen en antwoorden 

Gepubliceerd op 09-12-2016

  196