Veiligheid

Nieuwe meetmethode fysieke belasting magazijnarbeiders (Canada)

Door verschillende sensoren en meetinstrumenten te combineren, hebben onderzoekers een nieuw systeem voor het meten van de fysieke belasting van magazijnarbeiders ontwikkeld. Met dit systeem, dat zowel in het laboratorium als op het terrein werd getest, kan een bewegende 3D-weergave van het hele lichaam worden gemaakt waardoor de gewrichtshoeken van de arbeider bij het manipuleren van goederen kunnen gemeten worden binnen een aanvaardbare foutenmarge.
 
De belangrijkste doelstelling van het project was het uittesten, in het laboratorium en op het terrein, van een meetsysteem bestaande uit een geheel van sensoren en meetinstrumenten waarmee de fysieke belasting van magazijnarbeiders kwantitatief kan worden berekend. Een dergelijk systeem kan mogelijk worden ingezet om de effectiviteit van preventiemaatregelen objectief te beoordelen.
 
De tweede doelstelling was het op punt stellen van een meetstrategie om de fysieke belasting van magazijnarbeiders op het terrein optimaal te berekenen. Wetenschappelijke commentatoren hebben meermaals gewezen op tekortkomingen in de manier waarop dergelijke gegevens worden verzameld. Wellicht mede daardoor worden onderzoeken omtrent het verband tussen fysieke belasting en lichamelijk letsel niet altijd even serieus genomen.
 
Tijdens de eerste fase van het project moesten de variabelen die een belangrijke rol spelen bij de fysieke belasting van magazijnarbeiders in kaart worden gebracht, en werden de benodigde meetinstrumenten geselecteerd. De belastingsvariabelen moesten aan minstens twee criteria voldoen: 1) gekend zijn in de wetenschappelijke literatuur als een significant letselrisico van magazijnarbeiders; 2) kwantitatief meetbaar zijn op het terrein.
 
Hierbij bleek het noodzakelijk om over een systeem te beschikken dat in staat was een 3D-bewegingssimulatie van het hele lichaam te maken, d.w.z. om de bewegingen te volgen van de belangrijkste lichaamsdelen zoals de rug, het bekken, het hoofd, de armen, de onderarmen, de handen, de dijen, de benen en de handen. Uit de resultaten van laboratoriumtests met 12 vrijwilligers (9 mannen, 3 vrouwen) kwam naar voren dat het meetsysteem Xsens erin slaagde het merendeel van de bewegingshoeken van het lichaam bij het behandelen van goederen te berekenen binnen een acceptabele foutmarge van 5°.
 
De tweede fase van het project bestond uit het evalueren van het Xsens-bewegingsmeetsysteem binnen de bedrijfscontext. Hierbij werden 10 magazijnarbeiders (9 mannen, 1 vrouw) gevolgd in het kader van hun dagelijkse werkzaamheden. Elke arbeider nam minstens één order voor zijn rekening (gemiddeld 115 producten op een pallet laden) in een gemiddeld tijdsbestek van 32 minuten.
 
Het verschil in beweging tussen de avatar en de gesynchroniseerde videobeelden werd geobserveerd door een onderzoekscoördinator. Van alle geëvalueerde waarnemingen (totaal = 2298 waarnemingen) werd 68% als aanvaardbaar aangemerkt, wat betekent dat het videobeeld van de deelnemer overeenkwam met de grafische representatie van het Xsens-systeem. De meeste fouten waren te wijten aan magnetische verstoringen door de palletwagen. Maar het is dus mogelijk om bewegingsmetingen uit te voeren op arbeiders in hun werkomgeving, en dit binnen een aanvaardbare foutenmarge.
 
De toepassingsmogelijkheden van een dergelijk meetsysteem zijn legio. Zo kan het gebruikt worden om de effecten van fysiek ontlastende ergonomische maatregelen te kwantificeren. Nieuwe werkkrachten kunnen feedback krijgen over de manier waarop ze hun taken uitvoeren en gevolgd worden tijdens hun opleidingstraject. Tot slot, zal het systeem helpen bij het kwantificeren van de responsfactor op grond waarvan beleidsmakers nieuwe veiligheidsnormen kunnen uitwerken.
 

Gepubliceerd op 04-05-2018

  151